یک نمونه از فرهنگ وافر و مواج ما ایرانی ها

بیا بیا که زمانی ز می خراب شویمxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 مگر رسیم به گنجی در این خراب آباد نمیدهند اجازت مرا به سیر سفرxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 نسیم باد مصلا و آب رکن آباد قدح مگیر چو حافظ مگر به ناله چنگxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 که بستهاند بر ابریشم طرب دل شاد ...

دارد نصیحتش می کند، آرام و مهربان(!) که: این طور سر و وضعی که تو داری با فرهنگ و کیش ما سازگاری ندارد، دختر باید سنگین باشد، چه کسی گفته سر به زیری بد است؟ دختر نباید مثل پسرها باشد. هر جا نرود. هرزه نشود، هر موقع شب بیرون نباشد. هر چیزی نپوشد. این برنامه ها و این سر و وضع مال کافرهاست. دختر هم ساکت و بدون هیچ تغییر و تحولی در صورت و نگاهش، گوش می دهد.ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــبرای دختر:چون کار بایزید بلند شد، سخن او در حوصله اهل ظاهر نمی گنجید. حاصل، هفت بارش ا...